آن هنگام در بهاران كه بغض مغموم و گرفته ى آسمان،مى تركد و رگبار سرشك ابر،سرازير مى شود،اين اشك اندوه پيروان ستم كشيده ى توست كه به پهناى گونه ى تاريخ بر تو گريسته اند...آه اى امام راستين و بزرگ!
پرده هاى ستبر سرشك،ما را از ديدن حماسه ى مقاومت و پايدارى و سر انجام جانسپارى تو در راه حق،باز نخواهد داشت و اگر بر تو مى گرييم،ايستاده مى گرييم تا ايستادگى تو را سپاس گفته و هم تاريخ و هستى،پيش پاى مقاوم تو،به احترام برخاسته باشيم.