سدير صيرفي» ميگويد: با همراهي «مفضل»، «ابوبصير» و «ابان» به محضر مقدس امام صادق(ع) شرفياب شديم، او را مشاهده كرديم كه بر روي خاكها نشسته، يك جامة خيبري، بييقه و آستين كوتاه بر تن دارد، همانند مادرِ فرزند مرده گريه ميكند.
دريا طوفاني شد، زورقها همه در هم شكستند، جز زورق سرخِ چشم بهراهان، كه برفراز امواج فتنهها، كرانة رهاييبخش تو را ميطلبند، اي ساحل آرام بخش نجات!
پهنة گيتي خشكيد، گلبوتهها همه پژمردند، جز لالهزار خونرنگ دلباختگان، اي چشمة جوشان حيات!
ادامه مطلب
لينك ثابت
نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387ساعت 13:4 توسط بنی فاطمه
|