درس خداشناسي و نيرو گرفتهام
ار مرشد طريقت خود شاه لافتي
خوي محبت از کرم او گرفتهام
امام محمد تقی(ع) را به خاطر دست بخشندهای که داشت جواد میخواندند . آن امام بزرگوار به عنوان پاسدار حریم وحى از تفسیرهاى نابهجا و غیرعقلانى آیات قرآن جلوگیرى و علما و اندیشمندان را برای فهم صحیح آیات راهنمایى مىکرد.
قرن دوم و سوم هجری زمانی حساس در تاریخ شیعه است . شیعیان پس از روزگاری دشوار در مسیر پرتلاطم جریانهای فکری و عقیدتی قرار داشتند و در برابر هجوم ظالمانه دشمنان پایداری میکردند.
" زبان، كلید هر خوبی وبدی است. سزاوار است كه مومن بر زبان خود مُهر زند، چنانكه بر طلا و نقره اش مُهر می زند."(1)
امام محمد باقر علیه السلام چهار سال پیش از واقعه عاشورا در سال 57 هجری، از پدر و مادری علوی ( امام سجاد و دختر امام حسن مجتبی علیهما السلام) در مدینه، چشم هستی را به جمال خویش روشن نمود.
درباره روز ولادت ایشان اختلاف است. برخی میلاد آن حضرت را سوم صفر و برخی اول رجب گفته اند.(2)
قرآن: حضرت فاطمهى زهرا(س) تنها زن معصوم اسلام است كه عصمت او ريشه قرآنى و حديثى داشته و تاريخ زندگى پرافتخارش شاهد بزرگي عصمت ايشان است.
در قرآن نام هيچ يك از معصومين(ع) غير از پيامبراسلام(ص) به طور صريح و روشن نيامده است اما آيات زيادي در شأن اهل بيت پيامبر اكرم (ص) است كه حضرت فاطمة الزهرا(س) يكي از مصاديق بارز آن است.